Een stap vooruit

Een stap vooruit

Mijn schrijfupdate van maart loog er niet om: ik heb niet veel meters gemaakt de afgelopen maand. Natuurlijk baal ik daarvan en zou ik het liefst willen aangeven dat het opschiet.


Er is ook goed nieuws: 21 maart was ik naar een schrijfdag in Almere en hoe heerlijk was het om een aantal uren achter elkaar alleen maar aan mijn boek te kunnen werken. Het duurde even voordat ik me had ingelezen in mijn verhaal en waar ik ook alweer was vastgelopen en vervolgens lukte het me redelijk om mijn writer’s block te doorbreken – mede door middel van het brainstormen met Michelle, die de schrijfdag iedere twee weken organiseert. Het heeft me gemotiveerd vaker te gaan zodat ik rustig de tijd kan nemen mijn hersenen te breken over plotgaten.


Ik ben heel dankbaar dat ik deze stap heb genomen en hierdoor het plezier in schrijven weer terug heb gevonden. Want ja, ik was het even kwijt. Zeker wanneer je al zo’n lange tijd vastloopt, is het een drempel om er echt weer voor te gaan zitten en ervoor te gaan. Want ondertussen is in je hoofd het probleem een enorme olifant geworden en denk je dat het alleen nog maar is op te lossen door die olifant in een keer op te eten. Maar door rustig de olifant van alle kanten te bekijken, kom ik er wel.


Bovendien is het heel fijn rustig de tijd voor te nemen. Het schrijfcafé op maandagavond is ook echt een uitkomst en ik verbaas me iedere week weer hoeveel ik kan doen in 3 rondes van 25 minuten. Toch is het anders, want het is aan het einde van de dag, je zit thuis dus een was of afwas kan de aandacht vragen. Dat heb je niet wanneer je op een externe locatie bent. Dan is het alleen het verhaal en jij.


Naast het – waarschijnlijk – oplossen van een probleem in mijn trilogie had ik ook nog even tijd te brainstormen over mijn korte verhaal, waar ik een paar dagen later een start mee heb gemaakt. Ik besef hoe trots ik op mezelf ben dat ik deze stapjes heb gezet, want naar een nieuwe schrijfdag gaan, naar een onbekende locatie bij een onbekende is toch altijd spannend. En tegelijkertijd geeft het zoveel energie wanneer je de stap achteraf hebt gezet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *