Eerste redactieronde

Eerste redactieronde

Eerste redactieronde

De eerste redactieronde zit erop en ik heb veel geleerd over mijn schrijfstijl. In deze blog deel ik mijn meest opvallende opmerkingen en waarmee ik aan de slag ben gegaan.

Volgens mij heb ik er al een keer eerder over geschreven, maar nog steeds heb ik blijkbaar moeite met wanneer ik verleden tijd moet gebruiken en wanneer voltooid verleden tijd. Dat kan een wereld van verschil maken over wanneer iets is gebeurd. Bij mij zijn de officiële regels blijkbaar goed naar de achtergrond gegaan de afgelopen jaren.

Als tweede mijn zinsvolgorde. Ook dit is weer een stukje theorie wat, kwam ik laatst achter, in de tweede klas van de middelbare school wordt behandeld. Ergens begrijpelijk dat dit is weggezakt, maar leerzaam om me daar weer bewust van te worden.
Voorbeeld: Al die tijd had hij haar van een afstand geobserveerd.
Aangepast: Al die tijd had hij haar geobserveerd van een afstand.

Ook samengestelde werkwoorden schreef ik vaak los, terwijl deze woorden aan elkaar horen te staan. Opnieuw theorie uit de onderbouw van de middelbare school 😉
Voorbeeld: Daarna stond hij een moment stil en vroeg zich af of hij nog meer waardevolle spullen had die hij moest meenemen.
Aangepast: Daarna stond hij een moment stil en vroeg zich af of hij nog meer waardevolle spullen had die hij mee moest nemen.

Daarnaast veel opmerkingen waarbij ik beter een synoniem kon gebruiken. Wat dan niet per se een fout is, maar meer gaat over de betekenis van een woord. Dit zijn eerder subtiele veranderingen.
Voorbeeld: Zover ze dat kon.
Aangepast: Zover ze daartoe in staat was.

Ik moet toegeven dat mijn grootste valkuil het verschil tussen als en dan is. Op de een of andere manier blijft deze grammaticaregel niet hangen, hoe vaak ik ook heb opgezocht in welke situatie je dan of als gebruikt.

Er zijn genoeg opmerkingen die ik binnenkort in de workshop ga aanhalen: wees consistent. Schrijf Operatie Buitenman overal met een hoofdletter en niet de ene keer met kleine letter en de andere keer met een hoofdletter. Of cursief en de andere keer niet. Dat is de reden waarom ik geschikt ben om de workshop te geven, omdat ik zelf in de praktijk vaak genoeg – helaas – zelf deze fouten maak.

Vaak word ik een taalnazi genoemd en ik was dan ook tevreden dat er slechts een d/t-fout in zat. Ik moet mijn titel wel hoog houden natuurlijk. Er waren nog veel meer opmerkingen, met name ook inhoudelijke opmerkingen, namelijk het uitwerken van een belangrijk personage. Mijn redactrice stelde voor een proloog te schrijven, maar ik vond dat persoonlijk niet passen, omdat ik het eerste hoofdstuk een sterk begin vindt. Daarom heb ik het nu verwerkt in het eerste stuk over dit personage.

Er stond nog iets vaags in, waar ik nog even goed mijn hersenen over moest kraken. In de nieuwe versie gaat het om de zogenaamde Boden. In de eerste versie van het manuscript had ik de Boden ‘de groep’ genoemd en nergens uitgelegd wie die groep precies was. Het geven van een naam, zoals mijn vriend als tip gaf, schepte meer duidelijkheid in plaats van de vaagheid die ik hiervoor had.

Ik heb hele alinea’s omgegooid en de volgorde aangepast. Daarna nogmaals alles uitgeprint, zodat ik het nog een keer kon nalezen op papier, omdat ik merk dat het op de laptop een grote waas wordt. Zo kwam ik toch nog een punt tegen, waar een komma moest staan. Een onnodige spatie. Maar met name had ik op die manier een beter zicht op hoe ik mijn te vele korte zinnen af en toe tot een wat langere zin kon maken door het toevoegen van signaalwoorden.

Vervolgens had ik blijkbaar ook hele lange gedachtestromen van de personages op spannende momenten in het boek. Ergens zou je zeggen dat het goed is om soms wat vertraging aan te brengen in het boek, maar het moet wel geloofwaardig zijn. In de eerste versie had Laurien een (te) lange tijd gedachten terwijl ze voor de gevangenis stond, dus heb ik dit aangepast zodat ze dit had op weg naar de gevangenis. Logischer. Alsnog wat vertraging, maar wel op een betere plek.

Het was fijn dat ik gedurende het herschrijfproces nog vragen kon stellen aan mijn redactrice. En dan nu is het afwachten op de tweede redactieronde…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.