Gestructureerd

Gestructureerd

Gestructureerd

Laatst kwam uit een test dat ik voor 93% gestructureerd kan werken. Met structuur werken aan mijn boek, dat is dan weer iets waar ik moeite mee heb. Net als met het doen van oefeningen voor de fysiotherapeut. Tenminste, ik doe ze niet voor hem, maar voor mezelf. Ook al weet ik dat ik volgende week moet zeggen ‘ja ik heb de oefeningen gedaan en ze helpen’, kom je met een slecht excuus dat je er de tijd niet voor had. Uiteindelijk heb je alleen jezelf ermee.

De discipline opmaken om tijd in je agenda vrij te plannen om aan je boek te werken. Dat is een hele uitdaging. Vroeger – voordat ik ging studeren en een bijbaan had en er nog zestien andere zaken naast kwamen – had ik zeeën van tijd in mijn vakantie. Weinig plannen behalve met vrienden afspreken. Maar het is voorbij met zes weken zomervakantie. Nu is het een kwestie van het plannen van je werkzaamheden naast je veertig-urige baan.

Dat gaat de ene keer makkelijker dan de andere keer. Als je een vast ritme hebt, een baan met een vast rooster is dat allemaal geen probleem. Maar ik wissel nog wel eens (lees: vaak) van baan, waar ik soms ook ‘s avonds en in het weekend moest werken. Dus ik had geen vast moment om te schrijven. En dan kom ik ook nog terug op het feit dat creativiteit niet altijd te plannen valt.

Vroeger ging ik eens in de week naar een schrijfgroep. Iedere woensdagavond spraken we af en dan werkten we allemaal aan ons eigen boek. Als je vastliep, kon je een vraag stellen. Dat ging van tips vragen voor leuke namen, maar ook tips met betrekking tot het plot van je boek. Dat was inspirerend en productief, omdat het ook gezellig was.

Maar steeds meer studeerde ik op woensdagavond en maakte ik opdrachten voor mijn opleiding. Naast dat ik een bijbaan had, wat ik ook ‘s avonds deed, was ik vaak moe als ik bij de schrijfgroep aankwam. Anderen verzaakten ook steeds meer, wat er op neer kwam dat we vaak bezig waren met administratie of opleiding of we kletsten de hele avond. Een enkeling schreef.

Nu heb ik me opnieuw aangemeld voor een schrijfgroep. Maar dan in de vorm van een online schrijfcafé. Iedere maandagavond twee uur schrijven. Ik heb genoeg te doen voor de boeken die ik binnenkort wil uitgeven, maar voor de verandering, wil ik ook aan mijn nieuwste boek werken. Deze heeft nu als working title ‘abandoned engineering’.

De laatste tijd werd dit nieuwe boek wat ondergesneeuwd door alle randzaken die bij het uitgeefproces horen. Naast het herschrijven van De Kettingreactie, schreef ik niet écht meer. Nu heb ik me voorgenomen om iedere maandagavond aan het nieuwe boek te werken en tot nu toe gaat dat prima. Het zorgt ervoor dat ik op deze manier meer structuur krijg ik in het schrijven.

Maar dat is ook het dubbele: aan de ene kant wil ik graag gestructureerd te werk gaan. Tegelijk blijft het een hobby. Wil ik niet te veel willen en moet het leuk blijven. Maar ik moet zeker dingen regelen, alsof het een eigen onderneming is.

Aan de ene kant is het fijn om veel verschillende projecten naast elkaar te hebben lopen. Dus als ik ‘ga schrijven’ kan ik ervoor kiezen een blog te schrijven, aan een boek te schrijven, te herschrijven of me verder in te lezen over marketing. Dat maakt het afwisselend. Tegelijkertijd is het continue schakelen tussen processen en voelt het op die manier als werk 😉 Wel superleuk werk! Maar het is wel een hele uitdaging alle ballen in de lucht te houden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.