Proefgelezen

Proefgelezen

Proefgelezen

Deze blog gaat verder naar aanleiding van de blog van twee weken geleden.

Dat was een obstakel dat ik had overwonnen en ik was heel tevreden met het resultaat. Toch moest het beter. Algauw liep ik tegen andere punten aan in het begin van het boek, zoals mijn vriend al had geschreven: hij had overal zijn vraagtekens bij. Er waren dingen onduidelijk, te veel personages en te veel vragen. Ik ben een schrijfster die vindt dat je dingen ook moet ontdekken tijdens het lezen. Je weet bij Harry Potter ook niet op de eerste bladzijde dat hij een litteken heeft. Dat ontdek je gedurende het verhaal. Maar ik merkte dat ik vastliep bij bepaalde personages, omdat ik iets te lang vaag wilde houden. En bij te veel personages. Daardoor was het voor mij moeilijk om dingen kloppend te schrijven.

De eerste twee hoofdstukken zijn samen zo’n 40 bladzijden. Ik ga toch niet in de eerste tien bladzijden al een belangrijke clou weggeven van het hele verhaal? Wat een onzin! Met mijn vriend had ik hierover hele discussies. Totdat ik bedacht dat 40 bladzijden in Word, al 100 bladzijden in ‘boekvorm’ zijn, nadat ik dat had omgerekend. Honderd bladzijden is een derde van mijn boek. Ik vond het zelf toch ook wel onzin dat je na 100 bladzijden sommige dingen nog steeds niet wist. Dan bleef het wel vaag. En was het juist niet leuk dat je als lezer een geheim van een personage weet, dat een ander – belangrijk – personage nog niet weet? Dat zorgt juist ook voor spanning.

Zodra ik dat bij een of twee personages had aangepast, kwam er opnieuw een rust in mijn verhaal. Zodra ik het later, na mijn twee weken Oostenrijk, teruglas, leek alles op zijn plek te vallen en logisch te zijn. Het is duidelijk dat je soms uit je comfort zone moet en je originele idee soms wat moet laten varen. Daar wordt je manuscript overzichtelijker en beter van.

Toch twijfelde ik aan mezelf en koos ik ervoor om proeflezers te zoeken. Natuurlijk heb ik mijn schrijfcoach, maar je wil toch de beste versie inleveren, ook al is hij er juist voor om je te helpen. Ik vond het spannend, want je wil toch ook de beste versie aan je proeflezers sturen 😉 Via SchrijvenMagazine had ik een Facebookgroep ontdekt waar je proeflezers kan zoeken. Eerst ben ik nog een tijd bezig geweest om het juiste bericht samen te stellen, want ik had geleerd dat je gericht vragen moest stellen aan de proeflezers. Anders kijken ze alleen naar spellings- en grammaticafouten, terwijl je juist inhoudelijke feedback wil.

Er waren drie aandachtspunten die ik had gevraagd, ook naar aanleiding van de feedback van mijn vriend en mijn schrijfcoach.

  1. Show don’t tell versus beschrijvingen. Wat vind je van de beschrijvingen? Zijn het er te veel? Wanneer pas ik show don’t tell onjuist toe? Etc.
  2. Personages. Is de introductie van personages op de juiste manier toegepast? Zou je het anders willen zien? Is duidelijk wie de hoofdpersoon is? Lijken sommige personages op elkaar of hebben ze allemaal een duidelijke eigen karakter? Etc.
  3. Wat vind je van de algehele setting? Nodigt het uit om verder te lezen?

De laatste vraag was natuurlijk persoonlijk, maar niet onbelangrijk. Eerst wilde ik de eerste twee hoofdstukken (en dus het huiswerk wat ik naar mijn schrijfcoach wilde gaan sturen) na mijn vakantie opsturen. Totdat mijn schrijfvriendin zei: waarom stuur je het niet op als je op vakantie bent? Perfect! Dan werk ik er toch niet aan en kan ik meteen aan de slag als ik terugkom.

Mijn proeflezer had goede feedback:
1. Ik vond de beschrijvingen en de show en tell goed toegepast.

2. De introductie van de personages is goed. Elk personage heeft duidelijk zijn eigen karakter. Het hoofdpersonage lijkt mij Marilise te zijn.
3. Ik vind de algehele setting intrigerend en het nodigt zeker uit om verder te lezen. Ik kan bijna niet wachten hoe het verder gaat.


Ik was heel trots en tevreden met haar feedback. Zo fijn om na al dat harde werken dit teruggekoppeld te krijgen. Direct na haar feedback printte ik het manuscript uit, met haar opmerkingen erbij en ging ik met mijn rode (groene, blauwe en zwarte) pen er doorheen. Ik had vast dingen over het hoofd gezien en door de vakantie had ik nu een frisse blik.


Tijdens mijn schrijfvakantie had ik mijn nieuwe stukken doorgelezen en ik was trots en tevreden. Dat was ik nu nog steeds. Ik moest met een kritische blik naar mijn manuscript kijken en dat kon ik ook heel goed. Ik kan mierenneuken op details en op bepaalde woorden die ik niet goed vind. Maar ik merkte aan mezelf dat ik het goed vond, dat het lekker weglas en dat ik heel erg was gegroeid. Nog steeds had ik commentaar dat ik vond dat het beter kon, sterker, mooier beschreven, maar het was zoveel beter dan twee maanden geleden.


Ik ga nu vrolijk verder met herschrijven en zorgen dat het de beste versie wordt voordat ik het begin oktober aan mijn schrijfcoach moet toesturen. Opnieuw zal ik gericht vragen aan hem meesturen, omdat me dat toch rust geeft. En wie weet, stuur ik het voor die tijd nog op naar mijn vriend.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *