Schrijfcoach

Schrijfcoach

Schrijfcoach

Eind juni had ik mijn eerste officiële feedback-moment met mijn schrijfcoach. Een moment waar je toch ergens zenuwachtig voor bent, maar op een goede manier. Je bent benieuwd en wil graag weten wat hij van mijn manuscript vond.

Het was een fijne afspraak wat me hernieuwde energie heeft gegeven om verder te werken aan mijn boek. Hij kijkt alleen naar De Kettingreactie boek 1. Maar hij stelde – terecht – de vraag: is boek 1 losstaand van de andere delen of moet je als lezer eigenlijk alle drie de delen lezen? Tja, het liefst natuurlijk dat laatste. Maar het is wel iets waar ik goed over na moet denken. Ieder boek moet toch een begin, midden, einde hebben. Dat is iets waar ik goed over na moet denken.

Op dit moment komt de echte clue van het verhaal pas aan het einde van boek drie. Dat hoeft niet storend te zijn, maar ik moet er wel voor zorgen dat de andere twee boeken ook goed genoeg zijn om toch een beetje op zichzelf te staan. Dat je als lezer toch verder wil lezen, maar wel – tijdelijk – het boek kan wegleggen.

Tijdens de write-in had ik het ook gehoord en u kreeg ik het als commentaar: Wat draagt elk hoofdstuk bij aan het plot? Kunnen er hoofdstukken weg of moeten er hoofdstukken worden toegevoegd? Een simpele vraag; een ingewikkeld antwoord. Ook dit is iets waar ik naar moet gaan kijken de komende tijd.
Als huiswerk moest ik namelijk bij ieder hoofdstuk een samenvatting schrijven. Nu was ik zelf ook ontevreden over het eindresultaat en ik had er nog dagen, weken aan kunnen sleutelen. Misschien moet ik dat wel gaan doen. En bij ieder hoofdstuk voor mezelf uitgebreid noteren waarom je dit als lezer wil lezen.

Waar ik nog meer aan moet gaan werken: meer vertellen. Nu stond er bijvoorbeeld dat ze stond te wachten. Hoe staat ze te wachten? Is ze nerveus? Is ze nagels aan het bijten of is ze nonchalant? Op die manier breng je meer spanning in het verhaal. Gelukkig was dat iets waar ik zelf ook al aan wilde werken dus die bevestiging vond ik eigenlijk heel erg fijn!

Daarnaast moest ik ook de hoofdboodschap van mijn manuscript beschrijven. In één zin. Wat een opgave! Uiteindelijk was hij het eens met de hoofdboodschap, maar het moet natuurlijk wel echt duidelijk zijn. Niet dat het begint als een thriller, maar eindigt als een roman. Zodra hij dat zei, begreep ik meteen wat hij bedoelde. Er zijn veel intriges, maar ook veel moorden. Ik moet zorgen dat ik de juiste balans heb en dat er op de juiste momenten weer iemand wordt vermoord, zodat je onthoudt dat het een thriller is. Een mooie uitdaging!

Genoeg stof tot nadenken in ieder geval. Ik weet nog niet hoe ver ik ga komen met al dit huiswerk. Het zijn aardig grote opdrachten, maar het heeft me wel aan het denken gezet en ik ben enorm blij met de tips. Begin augustus hebben we weer een afspraak en ik hoop dat ik dan vooruitgang heb geboekt op al bovenstaande gebieden!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *