STAP-budget

STAP-budget

STAP-budget

Vorige week schreef ik er al over en nu lijkt me een goed moment om er iets meer over te vertellen! DIY herschrijven, al eerder heb ik het erover gehad. Dat is mijn idee voor dit jaar. Er zijn zoveel dingen in het leven die je al zelf moet doen en op een dag kwam ik een redactieprogramma tegen op facebook. Gratis via het STAP-budget van de overheid. Natuurlijk klikte ik er meteen op en het sprak me aan. Daarna begon ik te twijfelen. Enorm te twijfelen. Want ik wilde nog zoveel zelf aan De Kettingreactie sleutelen, kwam dit programma dan niet te vroeg?

Er gingen enorm veel vragen door mijn hoofd, want ik ben nu eenmaal iemand die al een plan had gemaakt qua herschrijven. Door me aan te melden voor het programma zou ik daar vanaf moeten zien en het anders moeten aanpakken. Aan de andere kant vroeg ik me af waarom ik het níet zou doen. Ik kreeg gratis een cursus aangeboden waar ik veel van zou kunnen leren. Anderen worden betaald om te redigeren en hoe leuk ik het ook vind, het herschrijfproces zou in een stroomversnelling kunnen komen door dit programma. Want herschrijven kost nu eenmaal veel tijd.

Daarnaast was er ook de mogelijkheid om het budget twee of vier maanden later aan te vragen en dan pas te beginnen met het programma. Dat leek me een optie, zeker gezien de publicatiedatum van ‘De Buitenman’, maar zou ik het dan niet uitstellen? Bovendien kon je je start- en einddatum bespreken, dus waarom niet nu? Ik wil graag leren en verder komen en wellicht kan dit programma mij enorm veel tijd besparen. Bovendien is het fijn om een stok achter de deur te hebben en ‘huiswerk’ te krijgen. Dat werkt voor mij toch vaak beter dan vrijblijvend herschrijven. Ook al doe ik het wel, er zit toch meer vaart achter als je iets samen doet.

Regelmatig benoem ik (ik zal het niet klagen noemen) dat er nog heel veel werk in De Kettingreactie zit en dat is niet erg. Want ik heb geen haast. Uiteindelijk werk ik aan drie boeken tegelijk dus het is logisch dat dat meer tijd inneemt. Het is dan ook een meerjarenproject, maar het is goed om wat meer schot in de zaak te krijgen en hulp te ontvangen. Na lang nadenken, ook al had ik niet veel tijd door de deadline, heb ik me ingeschreven. Maar: ik stuurde er wel een begeleidende mail bij met vragen. Daar kreeg ik geen reactie op, wat erin resulteerde dat ik was ingeschreven voor de cursus en nog geen antwoord had op mijn vragen.

Het duurde even: ik was niet de enige die zich had ingeschreven en ze hadden het enorm druk. Uiteindelijk kon ik eind maart inloggen. Ik wist nog niet zo goed wat ik kon verwachten, maar ik had er zeker zin in. Het was voor mij ook helemaal prima dat ik nog geen ongeduldige schrijfcoach op de stoep had, die meteen wilde beginnen, want daar had ik geen tijd voor. Wel had ik alvast wat vragen voor hem voorbereid.

Halverwege april was het dan zover en had ik mijn kennismakingsgesprek. Het was een fijn gesprek! Volgende week schrijf ik over wat we tijdens het kennismakingsgesprek hebben besproken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.