Toonsoorten versus verteltoon

Toonsoorten versus verteltoon

Iedere persoon heeft meerdere stemmen ofwel toonsoorten. Je kan bazig zijn tegenover een collega en liefdevol tegenover je partner. Je kan zelfs in het bijzijn van eenzelfde persoon meerdere stemmen laten horen, de ene keer begripvol, de andere keer ongeduldig.

Zo kan je personage ook meerdere toonsoorten hebben en tegen de een (een vriend) anders reageren dan tegen de ander (zijn/haar vader). Het is interessant om te ontdekken waarom je personage altijd aardig is tegen een vriend en altijd onaardig tegen zijn/haar vader. Waar komt dat vandaan?

Een oefening die je kan doen om je eigen stem te ontdekken, is om op te schrijven welke stemmen je allemaal hebt. Streng, bazig, moederlijk, ongeduldig etc. Som je stemmen op en plaats er een situatie bij waarin je die stem gebruikt. Ga daarna reflecteren waarom je een stem de ene keer gebruikt en de andere keer niet. Soms ben je ook moederlijk op je werk, terwijl je dat eigenlijk niet wil zijn. Waar komt het vandaan? Waarom doe je zo tegen een collega? Roept die collega dat op zich af of heb jij dat ingevuld voor de ander?

Toen ik een leidinggevende functie had, merkte ik aan mezelf dat ik soms ook een wat bazige toon aansloeg tegen vrienden. Of wanneer je met jongeren werkt, wil je een andere toon aanslaan dan tegen vrienden. Dat is een kwestie van schakelen. Hoe ga je ermee om? Bewustwording is een goede eerste stap.

Een toonsoort is wat anders dan een verteltoon. Een verteltoon is hoe jij een ruimte anders ziet dan een ander. Bijvoorbeeld een plakbandrolhouder. Stel je zet deze midden op een tafel. Ik zit aan de ene kant van de tafel en een vriend aan de andere kant. Ik kan beweren dat mijn kant van de plakbandrolhouder blauw is en mijn vriend dat zijn kant rood is. Beiden zien we een ander perspectief. Beiden zien we hetzelfde, maar toch anders. Hier kan je mee spelen in je boek door, bijvoorbeeld, twee verhaallijnen naast elkaar te laten lopen en beide personages naar dezelfde ruimtes te laten gaan.

Het voorbeeld van de plakbandrolhouder heb ik niet zelf verzonnen. Was het maar zo 😉 Een leidinggevende vertelde dat om aan te tonen dat mijn baas dingen op een andere manier zag. En beiden zien we hetzelfde: die plakbandrolhouder. Misschien wel omdat je beiden hetzelfde doel hebt: meer winst. Alleen mijn baas wil het op een blauwe manier doen en ik op een rode manier. Dat is niet verkeerd, want het leidt tot hetzelfde resultaat! Het belangrijkste is om erover te communiceren hoe jij iets ziet en hoe een ander iets ziet.

Het is interessant om je te verdiepen in een toonsoort en verteltoon. Wees je bewust: hoe schrijf ik nu? Gebruik ik verschillende toonsoorten? En hoe zit het met mijn verteltoon? Kan ik daar meer op letten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *