Toonsoorten

Toonsoorten

Toonsoorten

We hebben allemaal meerdere stemmen. Misschien zijn we met ons kind moederlijk en juist bazig met onze partner. Je kan zelfs in het bijzijn van eenzelfde persoon meerdere stemmen laten horen, de ene keer begripvol, de andere keer ongeduldig. Dit worden toonsoorten genoemd.

Dit kan je ook in je verhaal terug laten komen. Een personage is tegen de een (een vriend) anders dan tegen de ander (zijn/haar vader). Dit is een interessant gegeven, want hier kan je mee oefenen en daarnaast kan je ook uitwerken waarom iemand tegen de een aardig is en tegen de ander juist niet. Waar komt dat vandaan?

Een oefening die je kan doen om je eigen stem te ontdekken, is om op te schrijven welke stemmen je allemaal hebt. Streng, bazig, moederlijk, ongeduldig etc. Som je stemmen op en plaats er een situatie bij waarin je die stem gebruikt. Probeer daarna te reflecteren waarom je een stem de ene keer gebruikt en de andere keer niet. Soms ben je ook moederlijk op je werk, terwijl je dat eigenlijk niet wil zijn. Waar komt het vandaan? Waarom doe je zo tegen een collega? Roept die collega dat op zich af of heb jij dat ingevuld voor de ander?

Ik herken dat ook bij mezelf. Toen ik leidinggevende was, kon ik soms ook bij vrienden wat meer die toon aanslaan. Ik werkte toen ook vaak met jongeren en dan moet je een andere toon aanslaan dan dat je tegen vrienden doet die bij je op bezoek komen. Dat is wel een kwestie van schakelen als je veertig uur in de week werkt. Hoe ga je ermee om? Bewustwording is een goede eerste stap natuurlijk.

Een toonsoort is wat anders dan een verteltoon. Dit gaat erom dat jij een ruimte anders ziet dan een ander. Wees je bewust van hoe mensen een ruimte kunnen bekijken en beschrijf jouw eigen woonkamer of keuken eens door de ogen van een ander. Een voorbeeld is een plakbandrolhouder. Stel je zet deze midden op een tafel. Ik zit aan de ene kant en mijn vriend aan de andere kant. Ik kan beweren dat mijn kant blauw is en mijn vriend dat zijn kant rood is. Beiden zien we een ander perspectief. Beiden zien we hetzelfde, maar toch anders. Hier kan je mee spelen in je boek door, bijvoorbeeld, twee verhaallijnen naast elkaar te laten lopen en beide personages naar dezelfde ruimtes te laten gaan.

Het voorbeeld van de plakbandrolhouder heb ik niet zelf verzonnen. Was het maar zo 😉 Een leidinggevende vertelde dat ooit eens aan me om aan te tonen dat mijn baas dingen op een andere manier zag. En beiden zien we hetzelfde: die plakbandrolhouder. Misschien wel omdat je beiden hetzelfde doel hebt: meer winst. Alleen mijn baas wil het op een blauwe manier doen en ik op een rode manier. Dat is niet verkeerd, want het leidt tot hetzelfde resultaat! Het belangrijkste is om erover te communiceren hoe jij iets ziet en hoe hij iets ziet.

Het is interessant om je te verdiepen in deze theorie. Met name ook: hoe schrijf ik nu? Gebruik ik verschillende toonsoorten? En hoe zit het met mijn verteltoon? Kan ik daar meer op letten? Op die manier word ik mij meer bewust van wat ik doe en wat beter of anders zou kunnen. Leuk om daar eens bij stil te staan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *