Tweede redactieronde

Tweede redactieronde

Tweede redactieronde

De eerste redactieronde had ik best veel opmerkingen gekregen van mijn redactrice. Tijdens het verwerken van haar opmerkingen had ik nog vragen. Je begint over de kleinste dingen te twijfelen. Is dat woord storend? Is deze alinea niet te lang? Moet ik dit meer toelichten? Wat vind jij? Vaak is het een kwestie van persoonlijke smaak.

Na een eerste ronde volgde er een tweede ronde. Opnieuw moest ik aan de slag en ik raakte even van slag toen ze mailde dat er nog best wat inhoudelijke verbeteringen waren. Zou ik nog veel moeten veranderen? Gelukkig zou ze het 25 februari aan mij terug mailen en had ik 26 februari een schrijfdag met een vriendin gepland. Dan kon ik meteen meters maken!

Als eerste ging ik aan de slag met de kleine aanpassingen. Nog steeds stonden werkwoordsvormen in de verkeerde tijd. Verder was het een kwestie van het accepteren van de opmerkingen die zij had goedgekeurd. Omslachtig 😉 maar daardoor viel het uiteindelijk mee. Daar was ik na twee uur wel doorheen. Toen kwamen de grotere opmerkingen nog en het overdenken van het verwijderen van alinea’s en het uitwerken van inhoudelijke opmerkingen. Het was echt een kwestie van ‘kill your darlings’.

Zelf had ik na de eerste redactieronde veel suggesties gedaan om zinnen te verwijderen, omdat het niets toevoegde aan het verhaal en de zinnen overbodig leken of omdat het te veel herhaling was. Er zat nu eenmaal veel herhaling in. Soms is dat niet erg, maar soms was het veel te overdreven. Dat kon ik zelf ook wel toegeven. Ik had niet voor niets zelf al veel herhaling weggehaald. Bij de tweede redactierond kwam mijn redactrice opeens met zinnen en soms hele alinea’s die, wat haar betreft, weg mochten. Dat iemand anders dat suggereert, is toch moeilijker te accepteren dan dat je het zelf voorstelt. Zeker omdat het al op de eerste bladzijde begon en ze bijna een gehele alinea wilde verwijderen 😉 Zoals ik de vorige keer al schreef, had ik er moeite mee om het begin van mijn verhaal aan te passen, omdat ik daar trots op was. En nu zou ik daar een hele alinea moeten verwijderen! Een terechte opmerking, maar ik moest wel even twee keer slikken voordat ik dat accepteerde.

Ik ben heel tevreden met de opmerkingen van mijn redactrice! Ze legde vaak precies de vinger op de juiste plek. Waarom staat die zin hier? Wat bedoel je hier? Wat voegt dit toe aan het manuscript? Vaak kon ik er geen antwoord op geven. Het waren mooie zinnen en ik vond ze leuk, maar ze voegden absoluut niets toe. Dus waarom stonden ze er dan nog? Dus verwijderde ik weer een zin.

Dit resulteerde erin dat aan het einde van de tweede redactieronde het manuscript zo’n drieduizend woorden minder telde. Enorm veel geschrapt dus! Moeilijk, maar toch had ik ook het gevoel dat mijn manuscript nu nog beter was. Het is altijd goed om kritisch naar jezelf en naar je manuscript te blijven kijken. Uiteindelijk zou ik nog eeuwig kunnen blijven sleutelen aan het manuscript, maar dat gaat helaas niet.

Met deze redactieronde had ik geen deadline, maar ik wilde er ook niet te lang over doen. Het was eind februari en binnen twee maanden wordt mijn boek uitgegeven. Hoe leerzaam ik de redactierondes ook vind, het werd ook tijd voor de volgende stap.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.