Uitgangspunt

Uitgangspunt

Uitgangspunt

Met mijn ondernemerscoach besprak ik het uitgangspunt van waarom ik schrijf. Hij is een kunstenaar. Een glaskunstenaar. En hij vindt schrijvers ook kunstenaars. Terwijl hij iets creëert met zijn handen, creëer ik iets met woorden. Zoals ik al eerder heb geschreven, ben ik bescheiden en dat uit zich ook in de doelstelling van mijn bedrijf. Het liefst wil ik een succesvolle schrijfster worden en kan ik leven van het schrijven van boeken.

Maar zoals mijn ondernemerscoach vroeg: Wat is het uitgangspunt? Schrijf je omdat je wil schrijven en maakt het je niets uit wat anderen van je boek vinden. Of lees je je in en ga je een boek schrijven, waarvan je weet dat het goed gaat verkopen, omdat de markt daar ligt? Ik vond het eigenlijk een gekke vraag. Natuurlijk schrijf ik wat ík wil. En niet wat anderen zouden willen lezen. Dat betekent dat ik mij aan zou passen en niet zou schrijven wat ik zou willen. Dan is het schrijven toch niet meer leuk?

Schrijven is mijn hobby. Schrijven is wie ik ben. Als ik iets zou móeten schrijven, zou het niet meer als vrijheid voelen. Daarom schreef ik amper aan mijn eigen boeken tijdens mijn studie. Daar moest ik essays en scripties schrijven. Mij aan richtlijnen houden en aanpassingen maken, zodat een ander het een zes of een zeven waard vond. Het voelde alsof ik alleen nog iets te zeggen had over het onderwerp, wat je zelf mocht kiezen, en het vervolgens maar in een mal moest gieten wat een ander aanvaardbaar vond.

Het is dan ook niet gek dat ik pas weer begon met schrijven, in het allerlaatste jaar van mijn studie. Toen ik verlost was van deze regels en richtlijnen. Toen pas kon ik weer schrijven wat ik wilde en hoe ik het wilde. Natuurlijk redigeert en corrigeert iemand altijd je boek en moet je alsnog aanpassingen doen, toch voelt dat anders. Ik kan me nog herinneren dat ik, misschien al een jaar of tien geleden, bij een cursus was over schrijven. Iemand liet de eerste bladzijde zien die was geredigeerd door de uitgeverij. Compleet rood. Alsof iedere zin fout was.

Ook al is het nog steeds mijn droom dat een reguliere uitgeverij mijn boek uit wil geven, toch heb ik nog steeds angst voor hun reactie. Dat ik mijn boek compleet moet schrijven, omdat het in een bepaalde vorm moet worden gegoten wat voor hun goed verkoopbaar is. En dat er dus van ‘mijn’ boek weinig overblijft. Dat leek en lijkt mij een nachtmerrie.

Gelukkig bevestigde mijn ondernemerscoach dat mijn uitgangspunt het juiste is. Je maakt wat jíj wil en daarna zie je wel wat anderen ervan vinden. Het voelt wellicht egoïstisch, maar tegelijkertijd vind ik het ook bevrijdend. Je moet nu eenmaal dicht bij jezelf blijven.

Vroeger was ik altijd druk met wat anderen van mij vonden, totdat ik een keer de bevrijdende woorden las dat nooit iedereen je leuk kan vinden. 30% vind je leuk, 30% vind je niet leuk en 30% is neutraal. Hetzelfde geldt voor het schrijven van boeken. Er zal altijd een deel van de mensen zijn die mijn boeken leuk vinden op de manier zoals ik ze heb geschreven.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *